Dag 11 Vrijdag 20 juni 2014

Vanmorgen rustig de dag opgestart, heerlijke douche genomen op het park en daarna ontbeten in de camper. Ondanks het mooie weer durfden we niet buiten te eten in verband met de vele muggen. Zelfs door de kleren heen staken ze je lek.

We hadden gisteravond een wandeling gemaakt over de golfbaan en toen we terugkwamen had ik op mijn benen al de nodige muggenbulten. We hadden rondom de golfbaan een paar golfballen gevonden en daarmee hebben we samen "een partijtje golf gespeeld". De bal van afstand naar de hole gegooid, zelfs dat viel voor ons nog niet mee. Kun je nagaan als dat met een club zou moeten gebeuren. Daarna hadden we  in de camper gekaart en tegen 23:00 uur moe naar bed.

Vandaag zijn we dan het Wells' Gray Park ingereden, totaal 65 km konden we het park inrijden. We zagen werkelijk 2 spectaculaire watervallen, ongelooflijk wat de kracht van water teweeg kan brengen. Dit hadden we al eerder ontdekt bij Maligne  Canyon, maar hier werd het nog eens heel duidelijk. De 1e waterval ‘ was de Helmcken waterval, deze waterval valt op een hoogte van 141 meter van het Murtleplateau naar beneden, waarmee het de 4e hoogste waterval van Canada is.

We kwamen daar in gesprek met 2 nichtjes, de één woont al heel haar leven in Canada en de ander kwam uit Oosterwolde. Twee gezellige tantes en al gauw kwam het gesprek over de belevenissen in Canada. Zij was met haar moeder van 89 naar Canada gekomen om familie te bezoeken. Hadden op dezelfde vlucht gezeten als wij en gingen 30 juni weer terug naar Nederland en dan namen ze de Canadese familie mee naar Nederland. 

Na het bezoek aan het park, zijn wij richting 100 Miles House gereden via een toeristische route. Deze route liep langs gigantisch veel meren en was erg rustig, heerlijk. Trouwens in het Wells' Gray Park hebben we geen beren of ander wild gezien, waarschijnlijk waren we deze reis al teveel verwend. We hadden in 100 Miles house boodschappen gedaan, want de muizen vielen dood voor de kast. Tevens hadden we de camper weer van brandstof voorzien en we konden weer gerust op pad voor een overnachtingscamping. Maar dat viel dus tegen, geen plaats te vinden waar we gebruik konden maken van water, elektriciteit en een dumpplaats voor afvalwater/sanitair.  De camping in 100 Mile House was zeker niet uitnodigend om te blijven. 100 Mile House stamde vroeger uit de “Goldrush-tijd”. Vandaag de dag is het bekend van de veeteelt en wordt het graag bezocht door sportievelingen en vogelliefhebbers. We kwamen uiteindelijk terecht op de Sunset Vieuw Site Campground gelegen in een Provinciaal Park zonder verdere voorzieningen. De plaats was mooi, vlak aan het meer dus wederom weer veel last van muggen.

Op weg naar dit park werden we nog wel getrakteerd op 2 coyotes in het veld. Dat mochten we toch weer meemaken. Ik had de nacht niet zo best geslapen, ik hoorde van alles maar kon niets thuisbrengen.

Afstand: 320 km